غم

عید غدیر مبارک.

یکشنبه بیست و یکم مهر ماه روز عید غدیر برای همه روز شادی بود اما برای ما...

من آخری نفری بودم که خبردار شدم.صبح روز عید داداشم زنگ زد گفت که پسر وسطیه دایی بزرگم فوت شده.

خدای من چی میشنیدم.

باورم نمیشد.همه خونه داییم بودن.

خدایا اون که جوون بود.بچه هاش دانشجو ان.تو شهر غریبن.

خدایا زن و بچه هاش تو اون شهر غریب چه حالی شدن؟

چند سالیه که تو بندر عباس زندگی میکنن.به خاطر موقعیت شغلیه پسر داییم.

نصف شب از درد معده گلایه میکنه.با آمبولانس میبرنش درمانگاه.

با تزریق اولین آمپول چشماشو برای همیشه میبنده.همه اینا تو نیم ساعت اتفاق میفته.

طفلی بچه هاش.طفلی خانومش.

با هواپیمای اختصاصیه شرکت نفت منتقلش میکنن تهران.از اونجا هم با آمبولانس آوردنش کرمانشاه.

دخترش موقع تشییع جنازه از حال رفت.

همینطور مات و مبهوته.

گریه نمیکنه.که مامانش اذیت نشه.ولی خودش...

فقط تو بغل عموش گریه میکنه.میگه بوی بابامو میده.

نمیدونی چه حالین.

دلم میخواد تک تکشونو بغل کنم و تو بغلشون زار بزنم.

پسرشو که میبینم دلم آتیش میگیره.رشید و هیکلی درست مثل باباش.

طفلی خودش دنبال کارای باباش بوده.البته همکارای پدرش تنهاش نذاشتن.

تا به خواهرش میگن کریه کن تا سبک شی نمیدونم چطور متوجه میشه و خودشو به خواهرش میرسونه.دیروزم که دور خواهرش بودن که وادارش کنن گریه کنه یهو اومد تو  خواهرشو بوسید و بردش.

برده بود سر خاک باباش.حسابی گریه کرده بود.بعدم برده بودش بیمارستان.

خدایا شکر عظمتت.

خدایا بهشون صبر بده.

برای همه داغ سنگینی بود.

خیلی ناگهانی بود.

بهشون قدرت بده که تحمل کنن.

خدا جونم تنهاشون نذار.

دایی عزیزم روحت شاد